Idea Fase

January 2, 2010

Ideefase

Een korte opmerking over de ideefase: er is een eigen startsituatie gecreëerd met een aantal eigenschappen. Deze eigenschappen zijn: het ontwerp is een vorm van architectuur, daarbij houd ik het niveau van gebruikersruimte (hal, gang, etc.) aan. Gewerkt wordt met één van de drie gekozen emoties, namelijk openheid, benauwdheid of paranoïde. Het vertrekpunt vanuit de gebruiker is dat hij onderweg is en de te ontwerpen ruimte tegenkomt, moet passeren en daarin beïnvloedt wordt door de eigenschappen van de ruimte. Uiteraard moet dit gezien worden als het startpunt, er mag altijd afgeweken worden van de begineisen: het convergeren-divergeren principe.

Inspiratie

een naar mijn idee goed voorbeeld van vertigo design (of anders elementen ervan bevattend) is een recent werk van miroslaw balka, genaamd how it is in het London Tate Museum. Dit kunstwerk bevat denk ik goede vertigo elementen:

Miroslaw Balka’s black hole at Tate Modern is terrifying, awe-inspiring and throught-provoking. It embraces you with a velvet chill. The Guardian

The latest commission in The Unilever Series How It Is by Polish artist Miroslaw Balka is a giant grey steel structure with a vast dark chamber, which in construction reflects the surrounding architecture – almost as if the interior space of the Turbine Hall has been turned inside out. Hovering somewhere between sculpture and architecture, on 2 metre stilts, it stands 13 metres high and 30 metres long. Visitors can walk underneath it, listening to the echoing sound of footsteps on steel, or enter via a ramp into a pitch black interior, creating a sense of unease.

Underlying this chamber is a number of allusions to recent Polish history – the ramp at the entrance to the Ghetto in Warsaw, or the trucks which took Jews away to the camps of Treblinka or Auschwitz, for example. By entering the dark space, visitors place considerable trust in the organisation, something that could also be seen in relation to the recent risks often taken by immigrants travelling. Balka intends to provide an experience for visitors which is both personal and collective, creating a range of sensory and emotional experiences through sound, contrasting light and shade, individual experience and awareness of others, perhaps provoking feelings of apprehension, excitement or intrigue.

http://www.tate.org.uk/modern/exhibitions/unilevermiroslawbalka/explore/

http://www.tate.org.uk/modern/exhibitions/unilevermiroslawbalka/default.shtm

Ideeën

Idee 1: het eerste concept speelt in op de perceptie van schaal. De passanten zullen zich klein voelen in deze ruimte door de dimensionering van de ruimte en/of de elementen daarin, binnen de opzet van een normale ruimte. Zodra de hal wordt betreden (er vanuit gaande dat de persoon zich eerst bevond in een ‘normale’ omgeving) treed het effect in werking. Een mens is en blijft even groot, maar door zijn perceptie daarin te veranderen, in dit geval zijn relativering aan de hand van zijn omgeving.

Idee 2: het tweede concept speelt ook in op de perceptie van schaal. De passanten schijnen aan te kijken tegen een rij steeds groter wordende boekenkasten, die in werkelijkheid steeds kleiner zijn. Het effect wordt bewerkstelligd door twee schuin omhoog lopende lijnen, waarbij de lijn van de vloer harder stijgt dan de hoogtelijn van de boekenkasten. Zodra een men langs de boekenkasten loopt kan men constateren dat de kasten in feite kleiner zijn.

Een andere uitvoering speelt in op de perceptie van benauwdheid. Door het opstellen van de kasten op een dergelijke manier zodat het doorlopen van het traject vernauwend ervaren wordt heeft men het idee in het nauw gedreven te worden.

Idee 3: het derde concept speelt in op de perceptie van openheid en hoogte. Het concept vind zich plaats hoog in een flatgebouw. Een overloop tussen twee kamers is volledig van glas: vloer, plafond en zijwanden. Door de gang smal te houden forceert de situatie de persoon zich naar buiten te richten, de openheid in. De glazen stulp geeft de illusie van openheid, transparantie, een brede horizon, terwijl het natuurlijk een gesloten, smalle gang is tussen twee kamers. Een bijkomend effect is dat letterlijke vertigo in deze situatie ook kan optreden, de glazen ondergrond geeft natuurlijk de illusie van het afwezig zijn van de vloer en een vrije val.

Idee 4: het vierde concept speelt in op het concept van paranoïde. Er wordt een doorkijkspiegel tussen twee loopbanden geplaatst. De ene kant ziet de andere kant, de andere kant ziet zichzelf. Door het zichzelf stuk te veranderen in een interessante voorstelling wordt de aandacht van de passanten gelokt die zich vervolgens richten op de voorstelling. De passanten aan de andere kant lijken aangekeken/ bekeken te worden door de tegenovergestelde kant. Een bekeken gevoel komt zo tot stand. Een ongemakkelijke confrontatie kan het gevolgd zijn.

Idee 5: het laatste concept speelt tevens in op het gevoel van paranoïde. Dit scenario speelt zich af tussen drie glazen gangen tussen twee kamers. De passanten in de middelste gang zullen zich bekeken voelen door de passanten van de andere twee gangen, die de ervaring van observator hebben.


Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: